τούτο τον καιρό
που όλα δείτε πρόσκαιρα
και οι μεταφορές
σπαθίζουν σπανιότατα
παθαίνω αστιξία

Μήπως είσαι εσύ;
που διασχίζεις την ύπαρξη,
σφυρίζοντας αδιάφορα με σκοπό ειρηνικό.
Χα! νομίζω σε κατάλαβα.
Τουτέστιν…
Άσε την επαρχία να ακούει διαφημίσεις για αυτονόητα,
κι έλα κοντά μου, να διαλέξεις ότι θες απ’ τα πολύτιμα πιστεύω μου.
Πριν ένα μήνα πέθανε ο καλύτερος μου εαυτός.
Αύριο θα ‘μαι ένας άλλος.
Υπόσχομαι και πρόσχωμε.