• Μαρτίου 21, 2007 – 5:32 μμ
  • Αναρτήθηκε στις apraxia

Κάθε βράδυ που  πεθαίνω στον καναπέ,

υπερήρωες μου πλέκουν το εγκώμιο.

 

Δημοσίευσε ένα σχόλιο

*
*