Εγώ, αναπόσπαστο κομμάτι ενός συνόλου κυρίαρχου,
σιγουριάς μυρωδιά και λίγο σήψη αποπνέων.
Πρέπει να έχω εφόδια, μεγάλο χρέος μου αναλογεί.
Αρχαίοι και νέοι πίνουν φραπέ μαζί μου, σε πεζόδρομους με υψηλά ενοίκια που μετακυλύουν το κόστος στον ανυποψίαστο δαίμονα της λίμπιντο.
Αντέχω να διαβάσω για το σχολείο αλλά ως εκεί.
Ανάσες και βαριές βρισιές μόνο και μόνο για να φύγω από τη δουλειά;
Κυλιόμενα ωράρια χωρίς αντίκρισμα στο μέλλον των παιδιών μας,
οικολογικές ανησυχίες εργολάβων υπό το βλέμμα της αστυνομίας.
Κάνω μιά με το δάχτυλο στη σκόνη και γράφω «θέλω πλύσιμο». Στο πίσω τζάμι
κολλημένη η Ελλάδα βρώμικη όσο ποτέ.
Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο να κάνω, έχει ποδόσφαιρο το βράδυ.
Παρωδία τούτη η σιγουριά.
Σιγουριά που δεν πατάει πουθενά, λάθη για το μέλλον και αγνωσία για το παρελθών.
Αύριο ευτυχώς θα επιτεθώ ξανά στους συνάδελφους. [my secret combination].
Κάνοντας ότι είναι δυνατόν για να επιβιώσουμε αλλάζουν χέρια οι συνομωσίες.
Έχασα τη μία σαγιονάρα και γυρίζω ξυπόλητος, από το αέτωμα της εμπειρίας.
Πώς θα προφυλαχτούμε από τους εαυτούς που διαλέξανε τον Βαραββά;
