Μηνιαία αρχεία: Αυγούστου 2008

Απ’ τα ταξείδια

στο κρυφό και το άγνωστο,

έχω κρατήσει μονάχα τα αρνητικά.

Τα φύλαξα με πάθος άπιστου

σφάζοντας κάθε νοσταλγία.

Φίλε έγινε πρόβλημα εδώ.

Θα ορκιζόμουν  στα κορίτσια των παιδικών ερώτων μου.

πως τα φώτα στην Θάλασσα υπόσχονταν βόλτες

κυριακάτικες στον εαυτό που μας απέμεινε.

 

Τραγουδώ τον επινίκιο ύμνο και γελάς.

Θα αφιέρωνα τη ζωή μου στον Θεό, το θάνατο μου στους ανθρώπους.

Μα τώρα  τι ωφελώ;

Μας άφησαν τα Χερουβείμ στο δρόμο αναίμακτα να θυσιαστούμε.

Μονούς σαν κάδρο φτηνό, στο τοίχο της ιστορίας,

και δεν φυσάει απόψε διόλου. 

 

 

Φίλε έγινε πρόβλημα εδώ, και συ όψεσαι!*

 

 

Όψομαι: κοιτάζω, βλέπω αλλά έχει και την έννοια ελπίζω

περασμένα μαύρα μεσάνυχτα