σκέψη [βρεγμένη]


η θάλασσα  που δεν μπήκαμε μέσα της,
είναι πολύ περισσότερη.
Aπ’ την άλλη,
εκείνη τη γαλήνια, που πλατσουρίσαμε παιδιά.
κι αργότερα  βούτηξαμε τις αμαρτίες μας.
Μετά ανοίξαμε τα χέρια διάπλατα!
διάπλατα να αγκαλιάσουμε λες
σφιχτά, το άπαν.
Κι αυτό αν θες το πιστεύεις!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s