σκέψη 1119

Λυγερός και απαλλαγμένος απο αισθηματα,
κάθισες στη άκρη εκεί,
κι ένιωσες μόνος όσο ποτέ.
Χτένισες δρόμους θολωμένους,
και στενά, στην πόλη αυτή Χάθηκες
Όργωσες μουνιά να διαιωνίσεις το μάταιο.
Έμαθες όμως, και τους δείκτεςγύριζες μια στιγμή πίσω,
κάθε που έκανες λάθος.

Μόνος τώρα…
σιγοσφυρίζεις ελαφρολαϊκά,
περιμένοντας την εξόδιο,
των Δωρικών σου αποφάσεων.

σκέψη 1:4000000

Το μεσημέρι ‘χθες
στη γειτονία μου,
χάθηκα για πάντα.
Απ΄ το περίπτερο
δεν γύρισα ποτέ και
τα τσιγάρα κάπνισα ως
την άκρη του δικού μου κόσμου.
Ύστερα στην πρόκα που
στεκότανε ο χάρτης
κρεμάστηκα
1:4000000 φορές.