σκέψη [βρεγμένη]

η θάλασσα  που δεν μπήκαμε μέσα της,
είναι πολύ περισσότερη.
Aπ’ την άλλη,
εκείνη τη γαλήνια, που πλατσουρίσαμε παιδιά.
κι αργότερα  βούτηξαμε τις αμαρτίες μας.
Μετά ανοίξαμε τα χέρια διάπλατα!
διάπλατα να αγκαλιάσουμε λες
σφιχτά, το άπαν.
Κι αυτό αν θες το πιστεύεις!

σκέψη 1118

Αν στοχαστής σκοτωθεί
σε τροχαίο, οι πόλεις δεν θα ‘ναι πια οι ίδιες.

Δεν θα ‘χουν πλέων υπόστεγα,
ανεκτίμητα σιωπηλά.

Κι οι λέξεις,θα παραβιάζουν τα φανάρια,

καθωσπρέπει διασταυρώσεων

με υπερβολή.

Τότε εγώ θα γελώ, σαν τώρα.
Χα!

βραχογραφία ένα

η θάλασσα και ο βράχος
εις σάρκα μια.
τ’ άνεμου η ακολουθία
άπειρη.
ιδού κι ο λάρος* έγκειται.

*γλαρός

σκέψη 215

Δεν υπάρχει παρελθών,
και δεν υπάρχει μέλλον.
Παρά μόνον υποσχέσεις
μιας ζωής ιλουστρασιόν,
με αυταπάτες ακριβές,
που δε θα ζήσουμε ποτέ.
Χωρίς ουσία πρότυπα,
χάνονται μόλις ανοίξεις το παράθυρο.

Ευχή σου για κείνους που δεν τ’ αξίζουν,
να ‘ναι καλά.

Σήκω και περιπάτει,
η απιστία δε σε πάει πουθενά.
Πάρε μαζί ό,τι χωράει ο νους.
Ξεκινά
για κείνο τον τόπο που έφτανες μικρός,
με το ποδήλατο σκαστός.
Θυμήσου της θάλασσας σαγήνη.
Συλλογίσου την αυτοκρατορία που έχασες κάπου.
Μα που;

σκέψη 136

ενός έτους σιγή.

Και θέλω να κάνω πανιά,

για ‘κεί που δεν υπάρχουν πλάνες,

γρήγορα ρίξε το κέρμα.

Κορώνα ή γεράματα;

που να πάμε καλή μου;

άρα θα ανοίξουν οι ουρανοί;

επιθυμία (δις).

Κλείσε την καλοπέραση.

σπαράζει τους Δροσουλίτες* στην αυλή μας.

 

 

*φαντάσματα των νεκρών πολεμιστών που υπερασπίστηκαν το κάστρο Φραγκοκάστελλο από τους Τούρκους.

 

 

 

σκέψη 11

Δευτέρα Τρίτη…

φεύγανε οι μέρες

χωρίς να ρίξουν πίσω ούτε ματιά.

Περνούσαν από μπροστά

με καινούργια φορεσιά,

και έκαναν σα’ να μην υπάρχω.

Εγώ, που στο κάτω κάτω

κάτεχα μιά τέχνη.

καλό υπομόνα!

σκέψη 329

Να ταξιδεύω φέρελπις,

τούτο ζητώ μοναχά.

σκέψη 84

Ζυγώνουν οι άνθρωποι

στον τοίχο των δακριών της κάθε στιγμής.

Και γράφουν επάνω

με μαρκαδόρο ανεξίτηλης γραφής,

τα μικρά τους ονόματα

Δήμητρα, Άννα, Λευτέρης,

Ανδρόνικος…

Κι ύστερα απομακρύνονται στα νύχια

για την ύπαρξη.

σκέψη 100

τούτο τον καιρό

που όλα δείτε πρόσκαιρα

και οι μεταφορές

σπαθίζουν σπανιότατα

παθαίνω αστιξία